غلامرضا خسروی سوادجانی (متولد ۲۴ تیر ۱۳۴۴، آبادان – اعدام ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، زندان رجاییشهر کرج) زندانی سیاسی است که در سال که سالها در زندانهای رژیم ایران به سر برد. وی یکبار در سال ۱۳۶۰ و بار دیگر در سال ۱۳۸۶ دستگیر شد. اتهام او همواره اتهاماتی چون، فعالیتهای سیاسی و تشویش اذهان عمومی، فعالیت علیه جمهوری اسلامی، همکاری با سازمان مجاهدین خلق بود او هنگامی که در سال ۸۶ به ۶ سال زندان محکوم شده بود پس از گذراندن ۳ سال از محکومیت خود در زندان مجددا با حکم محاربه و سپس اعدام مواجه شد.[۱] غلامرضا خسروی در سال ۱۳۹۳ در حالی که هیچگونه اعتراضی به حکم اعدام خود نداشت آن را پذیرفت و به دار آویخته شد.
غلامرضا خسروی به دلیل ویژگیهای رفتاری و اخلاقی و مواضع سیاسیاش، در میان همهی فعالان سیاسی و فعالان حقوق بشر که مدتی در زندان به سر بردهاند، شهرتی خاص داشت. به همین دلیل اعدام او منجر به واکنشهای بسیاری در محافل سیاسی ایران و رسانههای مختلف گشت که تا سالها ادامه داشت. از وی نامهها، فایلهای صوتی مختلفی نیز به جا مانده است و شبکههای رسانهیی ویدئوهای بسیاری در مورد وی تولید کردهاند.